Selim Gündüzalp 21-11-2011 tarihli yazısı - Bir yürek kaldı geriye Alıp kuşanalım diye
Bu dâvâ için atan bir yürek... Kendinden yedi. Kimse ne yediğini, ne içtiğini bilmedi. Kendinden geçti. Yine öyle... Kimse, hiç ama hiç kimse bilmedi. Kıyılar köşeler onun içindi. Saklandı gözlere görünmemek için. Görünmek iş değildi. Yok olmak idi hüner.