Uzun zamandır kalabalık bir sofra kurmamıştım. İnsan bir parça telaş ediyormuş, pratikliğini kaybediyor, hamlıyormuş meğer... Dün akşam... Nihayet hepsi geldiler... Tam vaktinde çaldılar kapımı. Bütün konuklarım tamamdı. Masanın etrafında oturup mırıl mırıl so...

Pazar sabahı uykuyla uyanıklık arasında gözümü açayım mı açmayayım mı diye düşünürdüm. Kendi kendime konuşurdum... Şimdi gözümü açarsam kesinlikle uyanmış olacağım ve uyanırsam tatilin son günü resmen başlamış olacak. Ve ben o matematik ödevini hâlâ bitirmedim...

Hafta sonu bir haber vardı Milliyet'te. Negatif ilişkiler ve arkadaşlık hasta ediyor. Dengeli bir diyet, dinlenme kadar önemli diyordu. Twitter'da paylaştım bu haberi. Bir hayli hak veren, destek atan olduğu gibi karşı çıkanlar da oldu. Bir erkek, kadınların d...

Pazar sabahı... Birinci sayfalarına bakarak okumaya ya da okumamaya karar verdiğim birbirinin aynı gazeteler yığını arasından yaptığım seçimi tamamlayıp kendi özgün pazar gazetemi yaratmışım. O gazeteye göre olmayacak yazarlar bir aradalar. Olsun!! Başlıyorum ...

Ben sana yemek yapayım, sen de bana güzel bir şey anlat dedi. Tamam. Ama sen ne pişireceksin? Makarna, ama en sevdiğinden. O zaman şöyle yapalım. Ben sana yeni bir hikâye anlatmayayım da sana çok sevdiğim eski bir filmi izleteyim. Filmden sonra söyleyeceklerim...

O gazeteleri okurken bu kadar mı usanır insan? Bu kadar mı aynı olur bütün sayfalar? Bütün başlıklar? Bütün haberler? Bütün duyarlılıklar? Bütün magazin detayları? Bütün haberler? Bütün yorumlar? Her sabah aynı? Her sabah aynı!!! Gazeteler geceleri yayınlanan ...

(18 Ocak 2011) Saat 21.00 seansı... Salonda yedi kişiyiz. İnsanları artık hisleri yönlendiriyor. Oysa biz düşüncelerimizle hareket ederdik. Biz grup olarak böyle hissediyoruz diyorlar. Ne saçma diyor. Sinemada bir başıma Margaret Thatcher'ın hayatını izliyorum...

Hava soğuk. Çok soğuk... Şakirin Camii'nde onu gerçekten sevenler toplanmışlar. Ne garip... Şu musalla taşı üzerindeki tabutta yatan kişi benim neşeli, hayat dolu arkadaşım Evin Esen... Kimseyle konuşmadan, görüşmeden; göz teması kurmadan bir kenardan izliyoru...

Hangimiz daha çok seviyoruz bu ülkeyi? Tutkuyla sevdiğim yalnız ve güzel ülkem İngilizce ve Fransızca daha mı romantik anlatıyor acaba kendisini? Yalnız ve güzel ülkem cümlesi Ermenice ve Kürtçe ve Lazca nasıl düşüyor kulağınıza? Fransa'da çok sevdiği Türkiye'...

Turnedeyim. Adana'nın turunç ağaçlı caddelerinden geçerek Mersin'e ulaştım az önce. Güneşli göğün altında dalga sesi dinleyerek yazıyorum. Bu sabah gazetelerde ve köşelerde büyük ihtimalle KCK operasyonları, iptal edilen 19 Mayıs gösterileri, Yiğit Bulut'un Ba...

(Kıymetli arkadaşım Yasemin Göksu ve bir grup yürekli insan Uludere'ye gittiler geçen hafta. Yasemin'in satırlarını sizinle paylaşmazsam olmaz. Epeyi kısaltmak zorunda kaldım affına sığınarak...) Yasemin diyor ki: Daha giderken, yolda, biliyorum yazmam gerekti...

Bir süredir kardeşim saydığım Tuğçe'nin çektiği fotoğrafları ve o fotoğrafların yazdırdığı dizelerini paylaşıyorum sizinle... Nasıl bakıyor bu çocuk dünyaya dediğim, bu nasıl bir zekâdır, bu şahane bir mizah aklı dediğim, hayranlık ve şefkatle sevdiğim kardeşi...

Ne zamandır söyleyip duruyordum. Kedi istiyorum, kedi istiyorum diye... Bir zamanlar beyaz İran kedim vardı... Pek mutluyduk. Mecburen ayrıldık. Kızım da ben de alerjik bünyeliyiz ama buna rağmen kediyle yaşamanın yollarını bulamaz mıyız acaba diye düşünmektey...

Çok tekrar ediyorum ama... Benim hikâyemdir diye anlattığım hiçbir şey sadece bana ait değil biliyorsunuz... Televizyon programcılığımdan beri iletişim dilim birinci tekil şahıs üzerine kuruluysa da anlattıklarım birinci çoğul üzerine hep... Ben diyorum ama bi...

Geçen yılın ilk sabahında kötü bir haberle uyanmıştım. Sonrası da çok parlak gitmedi. Gelen günler çok şaşırtmamıştı da açıkçası... Şu anda her birimiz kendi geçmiş sayfalarımızı açıp baksak pek çoğumuz neler neler dökeriz ortaya... Mutsuzlukta eşitleniyoruz h...