LONDRA ile İstanbul arasında gidip geliyorum nicedir. Yarı orada, yarı burada bir hayat. Hiçbir yere tam olarak yerleşemeden, kök salamadan. Kelimelerden merdivenler yapıyorum, boşlukta basamak basamak. Hikâyelerden sarmal yollar, dairevi caddeler örüyorum ken...

Mark Twain bir seferinde, "İnsan, yüzü kızaran tek canlıdır" demişti. Ve eklemişti ardından: "Yani kızarmak durumunda kalan." Diyebilirsiniz ki, vicdan ve bilinç sahibi olduğumuz için böyle bu, hayvanların aksine. Doğru, ama kısmen. Aynı zamanda kendi cinsleri...

GAZETELERDE bir haber, internet ekranlarında bir fotoğraf. Bakıyorum uzun uzun. İçim cız ediyor. O kadar güzel bir yüz ki karşımdaki, aydınlık ve duru; gözlerinde derin bir hüzün, kırılgan bir perde, belli belirsiz bir serzeniş, sitemkâr öylesine. Yara içre ya...

Sanatçı dediğin, yüreğinin ibresi sevinçten çok hüzne, gündüzden çok geceye, kolektif kimliklerin güvencesinden ziyade bireysel sergüzeştlerde yitip gitmeye, bahardansa güze ayarlı kişi midir? Şayet öyleyse, doğuştan mıdır bu haller yoksa sonradan mı gelir ins...

RAHMETLİ Hrant Dink güzel bir insandı. Onu görüp de sevmemek, konuşmasını dinleyip de anlamamak, yüreğinin duruluğundan etkilenmemek mümkün değildi. Anadolulu'ydu. Anadolu'nun oğluydu. Ve severdi bu toprakları. Hem de çok... Hem de kendilerine "vatanperver" di...

Dünya tarihinde çok az metin "J'Accuseİtham Ediyorum" kadar etki bırakabilmiş olsa gerek. Bu hafta Emile Zola'nın meşhur mektubunun yayınlanmasının yıldönümüydü. Avrupa'nın çeşitli noktalarında edebiyatçılar, sanatçılar, gazeteciler, akademisyenler, hatta siya...

EN sevdiğim romanlardan biridir Örümcek Kadının Öpücüğü. Bende, gençliğimde iz bırakan eserlerden. Türkçe'ye kıymetli kalem Nihal Yeğinobalı tarafından kazandırılmış. Yazarı ise Arjantin'in usta edebiyatçılarından Manuel Puig. Belki farkında değiliz ama Güney ...

Bundan uzun seneler evveldi. İstanbul'daki ilk dönemlerim, ilk demlerim. Henüz şehir yabancı bana, ben ona yabancı. Uzaktan merakla bakışıyoruz; anlamaya çalışıyoruz birbirimizin huyunu, mizacını. Bir zeytinyağı damlası gibi kayıyor tenimin üzerinden İstanbul'...

ACI. Yas. Gerginlik. Kızgınlık. Gündelik hayatın her köşesine sızan, her yerden başını uzatıveren öfke. Suçlamalar, atışmalar, taşlamalar, uzaktan yapılmış komplo teorileri, bütün bir sisteme ve bilhassa "kendinden olmayana" duyulan güvensizlik. Ve ne yazık ki...

İstedim ki senenin ilk yazısını beraber yazalım. Sizden gelen yorumlarla, eleştirilerle, fikirlerle yoğrulsun bu makale. "Yeni yılda ben..." cümlesine ben başladım, Twitter ve Facebook üzerinden okurlar diledikleri gibi tamamladı. Kiminde hüzün, kiminde sevinç...

GÜLBEN Ergen'in TRT1'deki renkli, enerjik, cıvıl cıvıl programına konuk oluyorum bu hafta. Yolda giderken biliyorum, kimi edebiyat ve kimi sanat çevrelerinden gene kızanlar olacak. "Yazar dediğin, kadın programına çıkar mı?" diyenler olacak. Köşelerinden beğen...

Sene biterken, Vaclav Havel'in vefat ettiği haberi düştü ajanslara. 75 yaşındaydı. Oyun yazarı, şair, muhalif, insan hakları savunucusu, demokrat, iflah olmaz sigara tiryakisi, ayrıksı, sanatçı ve siyasetçi; yan yana görmeye alışkın olmadığımız sıfat ve tanıml...

SON on senedir yolu Türkiye'ye düşen Avrupalı, Amerikalı, Avustralyalı sanatçılardan, akademisyenlerden, gazeteci ve diplomatlardan çokça işittiğim bir söz var. Diyorlar ki: "Buraya geldik ve gördük ki insan kalitesi ne kadar yüksek. Her alanda, hemen her mecr...

İnsan damgalamak ne kadar kolay Türkiye'de, hele ki o insan kadın ise. İster başı kapalı olsun, ister modern görünümlü, ama bilhassa genç olsun; genç ve kadın olsun ki daha rahat olsun damgalaması.... Mimlemek, ötelemek, itelemek kolay... Çekiştirmek, adını çı...

NASIL bir şey İstanbul'da siyah olmak? Farklı olmak? Yabancı olmak? Az olmak? Azınlıkta olmak? Ayrıcalıksız olmak? Kudretli bir rüzgârda dalına tutunmaya çalışan bir meyve tanesi gibi savunmasız, tek başına... Festus Okey bugün hayatta olsaydı anlatırdı bize, ...